امروز جمعه 29 ارديبهشت 1391
Friday 18 May 2012
داخلی  »  گزارش  »  نگاه ويژه

يك محقق آمريكايي:

برنده جديد صلح نوبل تنها راه نجات چين را مداخله نظامي غرب مي‌داند

10 آبان 1389 ساعت 15:29
يك نويسنده آمريكايي با اشاره به اعطاي جايزه صلح نوبل به يك فعال چيني مي‌نويسد: جايزه صلح نوبل به كسي اعطا شد كه مشتاق استعمار چين بوده و تنها راه نجات فرهنگ كشورش را مداخله نظامي غربي‌ها مي‌داند.
برنده جديد صلح نوبل تنها راه نجات چين را مداخله نظامي غرب مي‌داند

به گزارش عدالتخانه به نقل از فارس، پايگاه خبري "ولترنت" (voltairenet) در مقاله‌اي به قلم "دومينيكو لوسوردو" (Domenico Losurdo) نويسنده و محقق آمريكايي مي‌نويسد: زمان زيادي است كه جايزه صلح نوبل به "ليو شيابائو" اهدا شده اما رسانه‌هاي غرب هنوز درباره ديدگاه‌هايي كه او از آن‌ها دفاع مي‌كرد در حال تبليغ و تشريح هستند. دليلش اين است كه جايزه صلح نوبل به كسي اعطا شد كه مشتاق استعمار بوده و تنها راه نجات فرهنگ كشورش را استفاده از مداخله نظامي غربي‌ها مي‌دانست.

" اشتياق برنده صلح نوبل براي مستعمره ماندن كشورش

ليو در يك مصاحبه در سال 1988، اعلام كرد كه چين بايد 300 سال تحت سلطه استعماري باشد تا به يك كشور معقول تبديل شود!! در سال 2007، شيابائو دوباره ديدگاهش را تاييد و اعلام كرد كه خودش از خصوصي‌سازي راديكال و كامل اقتصاد چين حمايت مي‌كند. 

اين نويسنده تاكيد مي‌كند: من صرفا اطلاعاتي را كه توسط "باري ساوتمن" و "يان هايرونگ" كه در يكي از مقاله‌هاي يك روزنامه صبح در جنوب چين (هنگ كنگ) منتشر شد، تكرار كردم؛ ديدگاهي كه چندان باب ميل پكن نبود. همان مقاله دولت چين را به خاطر تنبيه عقايد مورد انتقاد قرار داد. 

وي در ادامه مي‌نويسد: اما من مايلم در اين زمينه ملاحضاتي داشته باشم. تاريخ

كمترين چيزي كه مي‌توان گفت اين است كه ما در اينجا با يك نوع انكار مواجه هستيم. جهان غرب براي مجرم كردن كساني كه رسوايي‌هاي مرتكب شده عليه يهوديان را انكار مي‌كنند، چندان بي‌ميل نيست. با اين وجود آن‌ها با افتخار جايزه صلح نوبل را به يك منكر رسوايي رنج‌هاي مردم چين تحت استعمار مي‌دهند.
دستكاري شده غرب به ما مي‌آموزد كه "جنگ‌هاي ترياك" طليعه‌اي بود در دوران تاريك تاريخ چين اما همانطور كه محققان برجسته نشان دادند يكي از تمدن‌هاي قديمي بشر به طور واقعي در اين واقعه مصلوب شد. 

در پايان قرن 19 مرگ و مير وسيع روزانه در چين به خاطر فقر و گرسنگي چيزي عادي تلقي مي‌شد. در هر صورت به عقيده ليو شيابائو دوره مستعمراتي چين زياد طولاني نبود و بايد سه برابر آن به درازا مي‌كشيد! 

كمترين چيزي كه مي‌توان گفت اين است كه ما در اينجا با يك نوع انكار مواجه هستيم. جهان غرب براي مجرم كردن كساني كه رسوايي‌هاي مرتكب شده عليه يهوديان را انكار مي‌كنند، چندان بي‌ميل نيست. با اين وجود آن‌ها با افتخار جايزه صلح نوبل را به يك منكر رسوايي رنج‌هاي مردم چين تحت استعمار مي‌دهند. متاسفانه، موضع چپ سياسي هم زياد متفاوت نيست. اين همان چپي است كه اكنون از ليو شيابائو تمجيد مي‌كند.

" تمجيد برنده صلح نوبل از حمله آمريكا به عراق

اما برنده صلح نوبل به سادگي خودش را براي بيان عقيده‌اش محدود نمي‌كند بدون توجه به اينكه ممكن است تحقير و مطرود شود حتي اگر روزنامه‌هاي صبح جنوب چين آن را تاييد كرده باشند. 

وي با اشاره به حمايت‌هاي آمريكا از شيابائو تصريح مي‌كند: در سال 1988 بعد از سه قرن سلطه استعماري در چين، ليو به تحريك آمريكا از ايالات متحده به چين برگشت تا در سال‌روز كشتار ميدان "تيان آن من" و به منظور تكميل آرزوهايش شركت كند. 

ليو شيابائو هنوز فعالانه به آرزوهايش متعهد است و همانطور كه او در مصاحبه‌اش در سال 2006 با يك گزارشگر سوئدي فاش كرد او از جنگ آمريكا عليه عراق به عنوان ابزاري براي صدور دموكراسي تمجيد كرد. بنابراين، ما با يك شكل دولتي كه صراحتا براي سلطه استعماري چين تدارك ديده شده است، مواجه هستيم.
وي در انتهاي مقاله‌اش مي‌نويسد: روياهاي ليو دو چيز برايش به ارمغان آورد، ميله‌هاي زندان چين و جايزه صلح نوبل.

انتهاي پيام/ب

کد مطلب : 3773
ارسال اين مطلب به دوستان
ارسال اين مطلب به دوستان
دريافت فايل مطلب
دريافت فايل مطلب
نسخه قابل چاپ
نسخه قابل چاپ
آدرس ايميل :
     نمايش آدرس ايميل
نظر شما :