ابتداي هفته جاري اخباري منتشر شد مبني بر اعزام گروهي از دانشجويان ايراني به اولين اجلاس جهاني ملت‌ها درباره تغييرات آب‌وهوايي(cmpcc) در كشور بوليوي. اين اجلاس به ابتكار «اوو مورالس» رئيس‌جمهور بوليوي و منتخب بوميان و سرخ‌پوستان اين كشور و به نمايندگي از سوي كشورها و سازمان‌هاي اجتماعي و مدني معترض به روند نابودي محيط زيست بشري در سطح جهان سازماندهي شد.

انديشه برگزاري چنين اجلاسي با ابعاد جهاني، پس از ناكامي كنفرانس سازمان ملل در كپنهاك(cop15) در دسامبر سال گذشته ميلادي(2009) شكل گرفت كه به دليل عدم پذيرفتن تعهدات اساسي و لازم از سوي دولت ايالات متحده آمريكا و برخي ديگر كشورها كه در آلوده و نابود ساختن زيست‌بوم بشري نقشي محوري دارند، بدون نتيجه پايان يافت.

به عقيده بسياري از كارشناسان و دانشمندان علوم زيستي، اگر نوع انسان بتواند از شر كليه خطرات ناشي از انباشت ده‌ها هزار بمب اتمي در زرادخانه‌هاي كشورهاي امپريال خلاص شود، تازه بايد از شر خطري بزر‌گ‌تر و يا دست‌كم گريزناپذير ديگري به نام «تغييرات آب‌وهوايي» جان به در برد.

شگفت‌آورترين وجه دوران ما، تضاد مابين ايدئولوژي ليبرال‌سرمايه‌داري و بقاي انواع موجودات است. ديگر سخن صرفا بر سر لزوم عدالت در ميان افراد بشر نيست، بلكه مهم‌تر از آن، صحبت بر سر «حق و امكان بقاي ابناء بشر» است.

به رغم اهميت حياتي اين موضوع، در ايران مساله تغييرات آب‌وهوايي در كانون توجهات قرار ندارد. از آنجايي كه بررسي علل و ريشه‌هاي اين معضل در حوزه ايدئولوژي و سياست سر باز مي‌كند، لذا مخاطب اين كلام تنها گروه‌ها و سازمان‌هاي غير دولتي محيط زيستي نيستند. از دولت جمهوري اسلامي گرفته تا تمامي جريانات و نحله‌هاي منشعب از انديشه انقلاب اسلامي كه ادعا و رويكردي فراملي دارند و داراي افق ديد جهاني هستند وظيفه دارند در برابر اين تهديد عظيم بشري واكنش نشان دهند.

مسلما مكتب اسلام، به عنوان كامل‌ترين راهنماي ارائه شده به بشريت براي ساماندهي مناسب به حيات دنيوي و اُخروي، در اين حوزه راه‌كارها و دستورالعمل‌هايي دارد كه آگاه ساختن جامعه بشري از آنها بر عهده علماء، انديشمندان مسلمان و نخبگان علمي و دانشگاهي است.

تشكل «جنبش عدالتخواه دانشجويي» به عنوان سازماني دانشگاهي و به نمايندگي از دانشجويان ايران، با درك اهميت اين موضوع و در غياب تامل‌برانگيز نمايندگان دولت جمهوري اسلامي در اجلاس جهاني بوليوي حاضر شده است. اين سازمان دانشجويي با تاكيد بر اين واقعيت كه انقلاب اسلامي براي تمام عرصه‌ها،‌ نظر و حكم منطبق با احكام اسلام دارد، نمايندگان خود را به بزرگترين اجتماع مردمي براي استيفاي حقوق كشورها و ملت‌هاي محروم و آسيب‌ديده از تغييرات جوي اعزام كرده است.

اين مسئله به خوبي روشن است كه كشورهاي به اصطلاح "توسعه‌يافته" جهان، مواهب زمين را به هزينه فقيرترين مردم جهان به تاراج برده‌اند و كساني كه بيش از هر كس ديگري از اين تغييرات جوي صدمه مي‌بييند، مستضعفين و فقيرترين افراد در جهان هستند.

به شهادت تاريخ، 75 درصد توليد گازهاي گلخانه‌اي در كشورهاي شمال - كه در يك مسير غير معقول صنعتي شدن گام برمي‌دارند - توليد مي‌شود و امتناع اين كشورها از به رسميت شناختن تقصير و ديون‌شان بابت تغييرات جوي، باعث شكل‌گيري جنبشي بين‌المللي براي برقراري «عدالت آب‌وهوايي» و تشكيل دادگاه‌هايي براي مسببين اين جنايت بشري شده است.

به تعبير «لئوناردو بوف»، رهبر برجسته نهضت الهيات رهايي‌بخش در آمريكاي لاتين، سازمان يافتن اين حركت بين‌المللي نشان مي‌دهد كه ملت‌هاي جهان از مفهوم «نظام سرمايه‌داري» فاصله گرفته‌اند؛ نظامي كه قرن‌ها اسير آن بوده‌ايم و مطابق آن، طبيعت صرفا ابزاري است براي توليد بدون هدف، و مخزني از منابع است براي اينكه به ميل خود از آن استفاده كنيم.

امروز دانشجويان عدالتخواه ايران اسلامي قدم در آن سوي مرزها گذارده‌اند تا ضمن تاكيد مجدد بر رويكرد جهاني و انساني انقلاب اسلامي، ابتكار عمل در نهادهاي مردمي بين‌المللي را در اختيار گيرند و كرسي و تريبون جمهوري اسلامي ايران را در اين مجامع احياء و تثبيت كنند.

بر مسوولين حكومتي و دانشگاهي فرض است كه اين گونه اقدامات در خور تحسين را ارج نهند و حداكثر پشتيباني را به منظور تداوم چنين رويكردهاي مباركي اعمال نمايند.
انتهاي پيام/ت