Sunday 12 February 2012
| داخلی » يادداشت » نگاه ويژه |
یادداشت "مارگارت کیمبرلی"، نويسنده آمريكايي؛ تهدید ایران از نتایج نبود دموکراسی در آمریکاست | |
| 1 شهريور 1389 ساعت 17:59 | |
|
مارگارت کیمبرلی
Black Agenda Report
ترجمه فشرده از رستم پورزال
یکی از همشهریان با نفوذ اوباما در شیکاگو، "لستر کراون" نام دارد که رئیس هیئت مدیره و مدیر کل سابق شرکت غول آسای تسلیحات سازی "جنرال داینامیکس" است و از سهامداران عمده آن و چند شرکت عظیم دیگر هم میباشد. ثروت خالص نامبرده چهار میلیارد دلار برآورد می شود. کراون از نخستین و فعالترین سرمایه دارانی بود که به تامین هزینه انتخاباتی اوباما همت گماشت و با کمک پسرش "جیمز" از سایر ثروتمندان هم میلیونها دلار برای اوباما جمع آوری کرد، که در نتیجه جیمز مسئول ستاد انتخاباتی اوباما در ایالت ایلینوی شد.
این در آمریکا تازگی ندارد که سیاستپیشگان به هزینه سرمایه داران در انتخابات شرکت کنند و هر که برنده شد نماینده خواسته های جمعی آنان باشد. مهمترین هدف لستر کراون به گفته خودش "همبستگی کامل آمریکا با اسرائیل است". از متن دعوتنامه ضیافتی که کراون و همسرش سال 2007 به افتخار کاندیداتوری اوباما ترتیب دادند روشن بود که منظور آنان بستر سازی برای حمله به ایران بود.
اخیرا ماهنامه معتبر "آتلانتیک" در گزارشی اطلاع داد که مدتی قبل یک ژنرال اسرائیلی بنام
این در حالیست که به گزارش روزنامه اسرائيلي "هاآرتص"، فشار نتانیاهو نخستوزیر اسرائیل روی اوباما از طریق یک کانال مستقر در شیکاگو پیگیری می شود. در واکنش به گزارش هاآرتص، کراون منکر سفر یادلین به شیکاگو شد اما مذاکره با ژنرال نامبرده به منظور تسهیل تهاجم نظامی به ایران را تایید نمود. وی اضافه کرد که در باب حمله به ایران "شخص رئیس جمهور با ماست، اما ایکاش اطرافیانش هم از خود اراده نشان می دادند. آنها باید در مورد استفاده از زور دو دل نباشند تا تهدیدات آمریکا توخالی جلوه نکند".
در ارزیابی تاثیر کراون روی سیاست گذاری باید به رابطه تنگاتنگ وی با تولید کنندگان وسایل جنگ توجه داشت. مردم آمریکا باید به این گونه مغرضین و بطور کلی با خصوصی شدن دولت بدبین باشند و اعتراض کنند. لستر کراون نه با رای شهروندان همه کاره شده و نه مقام مسئولی به او رسما ماموریت داده که در تعیین سیاست خارجی دخالت کند. اگر کنگره آمریکا یک جو غیرت داشت بایستی از این شخص بازخواست کند که بنا به چه مجوزی بین یک ژنرال خارجی و کاخ سفید رابط شده و دلالی میکند.
اگر در آمریکا دموکراسی وجود داشت، ارتباطات یک پشتیبان مالی رئیس جمهور با ارتش یک کشور بیگانه باید در صدر اخبار رسانه ها باشد، اما در این گونه موارد سکوت می کنند. البته رسانه های ما اگر آزاد بودند، ناچار می شدند اول وابسته بودن خود را فاش کنند. انتخابات در آمریکا هم صحنه سازی است، به این معنی که مدتها پیش از انتخابات لستر کراون ها تصمیم می گیرند چه کسانی صلاحیت کاندیداتوری دارند.
